صرف كنند بشرح زير : 1 - قسمتى را بعنوان هديه بمؤمنى بدهند . 2 - قسمت ديگر را بمؤمن فقيرى صدقه دهند . 3 - باقيمانده را خود ناسك تناول نمايد . شارح ( ره ) مىفرماين : بين سه قسمت مزبور نه ترتيب است و نه تسويه به اين معنا كه از نظر مقدار لازم نيست بين آنها رعايت تساوى شود همان‌طورى كه از جهت مصرف اينطور نيست اول هديه و سپس صدقه و پس از آن تناول واقع شود بلكه از اكل اگر مسمّاى آن واقع شود اگرچه در ابتداء آن را صرف نمايد كافى است . البته بايد مراقب باشند كه سهم هديه و صدقه هركدام به قدر ثلث مجموع باشند و بدون عذر و مانعى كمتر از اينمقدار نشوند . و لازم است هركدام از سه سهم را در وقت صرف با نيت و قربت انجام دهند و زمان نيّت در اكل مقارن با تناول و در آن دو همزمان با تسليم به فقير و مؤمن يا وكيل ايندو مىباشند . ناگفته نماند : اگر سهم صدقه را در موردش صرف نكرده و به آن اخلال وارد كنند ضامن ثلث آن ميباشند چنانچه در سهم هديه نيز حكم همينطور است . بلى اگر هديه را بعنوان صدقه همراه با سهم صدقه به مؤمن فقيرى دهند يعنى دو ثلث مجموع را بوى داده بطورى كه نصفش را تحت عنوان صدقه و نصف ديگر را به منظور هديه حساب كنند مجزى است .